نامه بلاگرها خطاب به مردم ایران!
چند روز پیش نامه ای با عنوان "نامه بلاگرها خطاب به ملت ایران" توسط جمعی از بلاگرها (عباس معروفی ، عبدالقادر بلوچ و اسدالله علیمحمدی و دیگران) نوشته و منتشر شد و از بلاگرها خواستند تا اگر موافقند امضاش کنند.در ادامه عده ای از بلاگرها انتقاداتی از این نامه کردند.
من به دلایل زیر این نامه رو امضاء کردم:
اول اینکه به نظر من متن این نامه هیچ رنگی از خشونت نداره و اصلاً ربطی به انقلاب کردن و شلوغ بازی و اسلحه کشیدن نداره.من شخصاً اصلاً علاقه ای به انقلاب و دگرگونی یک شبه در کشورم ندارم،چاره کار رو تنها در اصلاحات میدونم در عین حال معتقدم با وجود امکانات رسانه ای جدید که در راس اونها اینترنت قرار داره ، سرعت این اصلاحات باید خیلی بیشتر از این حرفها باشه.
دوماً من این نامه رو امضاء کردم چون معتقدم باید سطح آگاهیهای اجتماعی خودمون رو (منظورم بلاگرهاست) به جامعه و توده عوام گسترش بدیم، وگر نه صحبت کردن و ابراز عقیده در جمعی که همه اعضائش عقایدی مشابه همه دارند هیچ فایده و نفعی برای فضای خارج از اون جمع نداره.
سوماً صحبت کردن از رفتن یا آمدن بعضیها بخصوص از سوی افراد داخل کشور میتونه خیلی خطرناک باشه ، ولی نباید اجازه داد که ترس از این خطر مانعی برای شکستن تابوها از طرف ما باشه.
چهارم اینکه من این نامه رو امضاء کردم زیرا نمی خوام مثل یک لاشخور تنها نظاره گر اوضاع باشم و در کنار اون از تغییراتی که دیگران ایجاد می کنند بهره ببرم.من می خوام در متن حرکت باشم،خودم در ایجاد تغییرات نقش داشته باشم ،من اکبر گنجی نیستم ولی پشت سر گنجی می ایستم و سرم رو به نشونه تایید حرفهاش تکون میدم،طوری که اطرافیانم این تایید رو ببینند.
تنها با یک قسمت این نامه مخالفم که این مانعی برای عدم امضاء نامه از طرف من نشد. تحرکات اخیر مردم کردستان هیچ ربطی به سیاست و آزادی و غیره نداره و اصولاً هیچ منطقی جز احساسات یک عده توده عوام ، که تنها بخاطر بی لیاقتی ماموران نیروی انتظامی در کنترل اوضاع ، به جوش آمده پشت سرش نیست.
من هم مثل شما از فیلتر شدن میترسم ؛ از دست دادن همین 60تا ویزیتور در روز برام سخته ولی اجازه نمی دم که این ترس مانعی باشه برای رسیدن به آرمانهایی که بهشون اعتقاد دارم .



