پنجشنبه گذشته یک سرباز وظیفه (فوق دیپلم) در پایگاه  شکاری امام رضا مشهد با شلیک گلوله خودکشی کرد.هر چند ماله کشی آقایان فرماندهان و کله گنده های پایگاه در جهت بی ربط نشان دادن این قضیه به مسائل درونی پایگاه شروع شده ولی هیچ کس نمی تونه تاثیر کلی خدمت مقدس سربازی (این جادوی مردساز) را در خودکشی این جوان بیست و دو سه ساله کتمان کنه.
متاسفانه اینقدر آمار خودکشی سربازان (بخصوص در جنوب کشور) بالا هست که اینجور اخبار برای نظامیان تقریباً عادی تلقی می شوند،ولی چون از پخش این خبرها در جامعه جلوگیری میشه مردم عادی از اینگونه اتفاقات بی خبر می مانند.
در هر حال موارد زیر در مورد خودکشی این سرباز وجود دارند که بد نیست در موردش بدونید:

1- این سرباز دژبان بود و طبق قانون تنها کسانی باید دژبان باشند که دوره های مخصوص دژبانی را دیده باشند.از آنجایی که برای سربازان وظیفه تحصیل کرده دوره دژبانی وجود ندارد(دژبانی احتیاج به تحصیلات عالیه دانشگاهی ندارد!) گذاشتن این فرد در سمت دژبانی خلاف مقررات است.
2- این سرباز سردوشی داشته و هنوز درجه استواری خود را نگرفته بود،بنابراین نباید به وی اسلحه پر تحویل داده میشد.
3- این سرباز با اسلحه MP5 خودش را کشت،اسلحه ای که در دوران آموزشی اسمش را هم نشنیده بود.
4- بازرسی پایگاه از کلیه موارد فوق با خبر بوده،ولی ظاهراً آقایان چندان با مفهوم Safety آشنایی ندارند.
5- سرباز فوق الذکر بخاطر دوری از خانواده خواستار انتقال به شهر خود بوده که با مخالفت فرماندهان روبرو شده بود.مخالفتی که غرور و رخوت نظامی گونه تنها دلیل آن بوده است.
6- حتی اگر قبول کنیم که عدم انتقال این سرباز بدلیل مقررات خشک نظامی قابل توجیه است،دادن یک پست سخت و خشن مثل دژبانی (شیفت 24-24) آنهم با اسلحه پر به فردی که از لحاظ عاطفی صدمه دیده است دور از عقل است.

حاشیه : من تا حالا در مورد مسائل داخلی پایگاه های نیروی هوایی چیزی ننوشتم،ولی از کنار این مورد نمی تونم بسادگی بگذرم،بخصوص وقتی که شاهد تلاش آقایان برای سرپوش گذاشتن روی این قضیه هستم.

| اين مطلب یکشنبه, ۲۲م آبان, ۱۳۸۴ ساعت۷:۴۷ ب.ظ و در دسته متفرقه منتشر شده است. شما مي‌توانيد نظرات را با RSS 2.0 دنبال کنيد. امکان نظردهي وجود ندارد وليtrackback فعال است.