اول اینکه خواندن این مطلب را در مورد سقوط هواپیمای C-130 پیشنهاد می کنم.این مطلب نوشته امین صدر حقیقی است،کسی که بقول خودش عاشق پروازه و در وبلاگش در مورد ایمنی در پرواز مطالب خوبی می نویسه (مطالبش علمی و فنیه ،سیاسی بازی نداره!)

نکته دوم هم که اگه راجبش حرف نزنم خفه می شم، باخت تیم ملی امید ایران(تیم ملی دوم) به تیم ملی بچه های سوریه است.واقعاً حرف نداشت،من هم به نوبه خود این پیروزی را "به بر و بچه های خوب تیم سوریه" تبریک میگم.
یک مسئله جالب در مورد پخش مستقیم بازیهای فوتبال تفاوتی است که صدا سیما بین مخاطبان داخلی با خارجی قائل میشه.مثل بازی دیروز.
بازی دیروز بین ایران و سوریه هم از شبکه 3 پخش شد،هم از شبکه جام جم.این کجا و اون کجا.
گزارشگر شبکه جام جم عادل فردوسی پور خوش تیپ و تر تمیز بود،در کنارش هم "درخشان" بعنوان مفسر،میز و صندلیهای آبرومند همراه با یک دکور نسبتاً زیبا و شاد و یک نت بوک که جدیداً برای فردوسی پور از نون شب هم واجبتره.
حالا همه اینها را مقایسه کنید با نحوه پخش شبکه 3،گزارشگر بازی کسی نیست جز جواد خیابانی،این "غزال خوش سخن" زبان پارسی؛مردک معلوم نیست موقع گزارش بجای تماشای صفحه LCD شرکت ملعون کره ای LG کجا را نگاه میکنه!؟
همه اینها بکنار،کیفیت پخش تصاویر دیجیتالی ماهواره ای کجا ،کیفیت پخش تصاویر شبکه 3 کجا.
بیننده های شبکه جام جم قبل و وسط بازی سرشون با حرفهای فردوسی پور و درخشان گرم میشد،بیننده های شبکه سه با آگهی های جلف تلویزیون ضرغامی(لاریجانی سابق) و حرفهای کارشناسانه و دقیق جواد خان.
تازه ببینید چه ضد حالی خوردن اونهایی که از طریق کانال 3 مسابقه را تماشا کردند،وقتی ساعت 10 بخاطر پخش اخبار،از تماشای مستقیم پنالتیها محروم شدند!

و مطلب آخر ، دیدید باز رئیس جمهور محترم حرف زده!

| اين مطلب جمعه, ۱۸م آذر, ۱۳۸۴ ساعت۲:۲۸ ب.ظ و در دسته سیاست و جامعه, رسانه منتشر شده است. شما مي‌توانيد نظرات را با RSS 2.0 دنبال کنيد. امکان نظردهي وجود ندارد وليtrackback فعال است.