در ادامه مطلب "بت شکن زمان ما" و همچنین نقد مطلب نیک آهنگ باید چند تا نکته را مشخص کنم:

اول اینکه من بشدت به مطلق بودن اخلاق و زیر مجموعه اون معتقدم؛ همین مسئله مطلق بودن در مورد تقدس هم حاکمه، تنها چیزهایی مقدسند که تقدس را در ذات خودشون دارند و به هیچ عنوان مربوط به زمان و مکان نمی‌شوند مثل عشق یا مادر؛ تا حالا دیدید مطلبی یا کاریکاتوری که بخواهد محبت مادری را به مضحکه بگیره ؟ یا بخواهد عشق را به چالش بکشه؟ اگر هم باشه هیچ تاثیری بر عوام‌الناس نداره و بلافاصله از ذهنها پاک میشه در ضمن خالق اون اثر یا نوشته بقول "جک استراو" تیر به پای خودش شلیک کرده!

نکته دوم چرا فکر می‌کنید کشیدن کاریکاتور یا نوشتن یک مقاله انتقادی در مورد پیامبر (که میتونه قابل احترام باشه ولی مقدس نیست) توهین تلقی میشه؟ اگر این توهینه، درست کردن مجسمه برهنه حضرت عیسی یا بالاتر از اون بستن مریم مجدلیه به ناف پسر خدا اسمش چی میشه؟

در ضمن قبول دارم که نباید به مسائلی که دارای حساسیت زیادی میان یک عده بخصوص (در اینجا مسلمانان) هستند خیلی آشکارا و جسورانه نزدیک شد، ولی در این مورد خاص قضیه فرق میکنه؛ چرا ؟ چونکه در این مورد طرف حساب ما عده‌ای هستند که عقب افتادگی فرهنگیشون خیلی جلوتر از زمانه متمدن امروز ما است.

ببینید در قرن 21 بخاطر اینکه چند تا آدم کاریکاتورهایی ساده از پیامبر را کشیدند سفارتخانه آتیش می‌زنند، پرچم یک کشور که نماینده تمام مردم و تمدن اون خاک هستش را پاره می کنند و شعار "مرگ بر … " سر میدهند؛ برید آمار له شدگی مسلمانها (بطور کلی ملتهای عقب مانده) را در 1 سال گذشته دربیارید، شرط میبندم بیشتر از1000 نفر بوده باشه (همین دیروز 100 نفر در فیلیپین له شدند) ، چرا در سوئد یا بلژیک از اینجور اتفاقها نمیافته؟
اینها همه بخاطر همین خط قرمزهایی است که ما بخاطر دوری از جار و جنجال دور خودمون کشیدیم؛ نتیجه اش شده افزایش فاصله فرهنگی آدمها. خواص از ترس عوام صداشون در نمی‌آید. (افلاطون کجایی که غارنشینها داش‌ِت کشتند!)

درسته که خیلی از غربیها هنوز هم تعصبات مذهبی دارند، ولی واکنش اونها بخاطر تمدنشون خیلی نرم تره، همین اتفاق هم باید در مورد مسلمانها بیافته، گذشت زمان خیلی چیزها را بهتر میکنه ولی قبول کنید قوم مسلمان برای بهتر شدن علاوه بر گذشت زمان احتیاج به یکسری کاتالیزورهایی هم دارند.

من نمیگم آزادی (که اونهم معنایی مطلق داره و نه نسبی) به معنای اینه که ما بریم توی یک کلیسا آزادنه بشاشیم، آب از آب هم تکون نخوره؛ من میگم اون کار توی کلیسا به همون اندازه در خیابان بده نه بیشتر از اون؛ اگر بخاطر شاشیدن درخیابان 10 روز زندان رفتید بابت همون کار در کلیسا یا مسجد هم باید 10 روز زندانی بشید نه بیشتر.

| اين مطلب یکشنبه, ۱۶م بهمن, ۱۳۸۴ ساعت۵:۲۷ ب.ظ و در دسته سیاست و جامعه منتشر شده است. شما مي‌توانيد نظرات را با RSS 2.0 دنبال کنيد. امکان نظردهي وجود ندارد وليtrackback فعال است.