آبگیری سد سیوند یادآوری کننده این واقعیت بود که ما چقدر نسبت به اعمال دیکتاتورهای این کشور ضعیف و شکننده‌ایم. حداکثر قدرت NGOهای ما این است که موردی را با صدای بلند به گوش دیگران برسانند، یعنی فقط اطلاع رسانی؛ وگرنه قدرت جلوگیری یا انجام کاری خاص را از طریق روش‌های قانونی و مدنی نداریم.

هیچ موردی را به یاد نمی‌آورم که به اندازه سد سیوند از طرف NGOها و مردم عادی مورد اعتراض بوده باشه. حتی در درون خود حکومت هم مخالفانی داشت. ولی در نهایت برنده ما نبودیم؛ برندگان یک گروه خیلی کوچکی بودند که به کمک اعداد روی قرارداد ساخت و بهره‌برداری این سد، راحت پیروز شدند.

| اين مطلب جمعه, ۳۱م فروردین, ۱۳۸۶ ساعت۱۲:۲۱ ب.ظ و در دسته سیاست و جامعه منتشر شده است. شما مي‌توانيد نظرات را با RSS 2.0 دنبال کنيد. امکان نظردهي وجود ندارد.