دیشب بعد از مدتها فیلمی دیدم که از شانس خوب فیلم فوق‌العاده‌ای بود. “علم خواب” به کارگردانی Michel Gondry با بازی زیبای Gael García Bernal (بازیگر فیلمهای خوبی مثل عشق سگی و خاطرات موتورسیکلت و بدآموزی) و Charlotte Gainsbourg (بازیگر نقش همسر شان‌پن در 21گرم) ساخته شده در سال 2006 در فرانسه است. در فیلم از سه زبان انگلیسی و اسپانیایی و فرانسه استفاده شده.

ماجرای فیلم داستان زندگی جوانی است به نام استفان که از مکزیک به زادگاه‌اش در فرانسه برمی‌گردد و عاشق دختری به نام استفانی می‌شود. استفان جوانی است رویا‌پرداز؛ بیننده در سرتاسر فیلم در رویاهای زیبای استفان که زاییده ذهن خلاق‌اش است شریک است. صحنه‌های واقعی فیلم آنچنان هنرمندانه با رویاها و خیالات استفان درهم‌آمیخته که مرز رویا و واقعیت قابل شناسایی نیست. اگر این فیلم را یک اثر سوررئالیستی بدانیم، قطعاً با بقیه آثار سوررئال سینمای دنیا مثل کارهای بونوئل و لینچ قابل مقایسه نیست. در واقع در این فیلم هیچ سختی و سرگیجه‌ای وجود ندارد؛ همه چیز همان رویاهای کودکانه استفان است که زیبا و خالصانه نمایش داده می‌شود و برای بیینده کاملاً قابل درک است.

دو نکته جالب توجه در این فیلم وجود دارد. یکی فضا سازی و دکور فیلم است که در عین سادگی، زیبا و جذاب است؛ در تمام صحنه‌های رویاگونه استفان هیچ استفاده‌ای از تصاویر سه‌بعدی کامپیوتری نشده و همه چیزهای عجیب و غریب فیلم کاردستی‌های ساده کودکانه‌ای هستند که با خلاقیتی بی‌نظیر کنار هم چیده شده‌اند. نکته دوم ساندترک فیلم است. کاری از Jean-Michel Bernard که جایزه بهترین موسیقی متن سال 2006 جشنواره کن را هم از آن خودش کرده.

مجموعه تمام عناصر این فیلم آنقدر خوب بود که انسان را وسوسه می‌کند تا دست از دست و پنجه نرم کردن با زندگی واقعی بشورد و غرق در رویاهای خودساخته‌ای شود که در زندگی واقعی هیچگاه دست‌یافتنی ن